Duc in altum — Wypłyń na głębię» (Łk 5, 4)

Godzinę, którą dziś spędziliśmy na mszy postanowiłem przedłużyć o kilka kolejnych dzisiejszego dnia. Jak co niedzielę- pogoda udała się idealnie- leje. Nici więc z długich spacerów, chodzenia z plecakiem i przygotowań do camino na świeżym powietrzu. Spędzę więc trochę czasu czytając i pisząc. Zacząłem więc od strony Dominika, którą czytam od kilku dni (jak i kilka podobnych). Pomyślałem, że poczytam więcej i doszedłem do źródeł słów, które śpiewaliśmy dzisiaj w kościele (bardziej Ewa niż ja- mój głos jest bardziej do krzyku niż śpiewu). Nie bój się- wypłyń na głębię. Takie proste słowa, a mówią zupełnie wszystko, czego dziś potrzebujemy. Nieważne jak jest nam ciężko zbliżyć się do niego- On jest obok. Czasem myślę, że wszystkie złe rzeczy, do których przyczyniłem się w życiu, wszystkie grzechy (wczorajsze, dzisiejsze, jutrzejsze…) powinny mnie hamować od mówienia o Chrystusie. Dzisiaj zrozumiałem, że mylę się strasznie- wystarczy nie bać się, zawierzyć Jezusowi.

Tak jak Jezus uratował nas od grzechu; umarł, żeby nas zbawić- dzisiaj my wszyscy powinniśmy ratować Jego. Tak! Jezus potrzebuje pomocy w dzisiejszych czasach. Przykład Dominika i wszystkich młodych pielgrzymów powinien skłaniać coraz więcej osób do odwiedzania Jezusa nie tylko w Santiago, Rzymie czy Ziemi świętej- ale tutaj- w kościele- a przede wszystkim we własnym sercu. Andrzej z żuław życzył nam kiedyś na forum odwagi i bycia „szaleńcem Bożym”- i to chyba najlepsze życzenia na ten czas, kiedy w niedzielę kościół przegrywa w rywalizacji z Tesco i Carrefour. Mam nadzieję, że wystarczy nam siły.

Klikajcie tutaj!

P.S. Na zakończenie pozdrawiam moją żonę Ewę